قلم
روز هفتم
ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ
قسم باد بر نون و آنگه قلم *** به هرچه كه با آن نويسند هم
قلم ...
آنكه زبان دلم را
الف ... با ... تحرير مي كند
و دردهايم را به روي كاغذ
پياده
همدم لحظه هاي دلتنگيم
زبان غصه هاي ساكتم
فرياد نگفته ي دردهايم
...
قسم به قلم
آنكه روح مي بخشد نگفته ها را
و تسكين مي دهد غصه ها را
دل نوشته :
رمضان كه مي آيد ، مي شود برايم امن ترين شانه .
غصه و دردهاي يك ساله ام را روي شانه هايش خالي مي كنم تا آرام شوم .
رمضان كه مي آيد ، تازه انگشتهايم جان ميگيرند و قلم را در خود جاي ميدهند . آن دوست هميشگي
لحظه هايم . قلمي كه ديگر دلم با او غريبي نمي كند . خودش را در مقابل او تسليم ميكند و درد هايش را ،
غصه هايش را ، نگفته هايش را ، همه را برايش اعتراف مي كند .
سخن باراني :
قلم زبان خداست ، قلم امانت آدم است ، قلم وديعه عشق است .
"دكتر علي شريعتي"
* لطفا نظرات خود را "اينجـــــــــــــا" بگذاريد .
ما تهي دستان عاشق پيشه ايم