راز بارون

::روز بیستم:::

ماه بزرگ من

امشب

شکافته شد

شعر نوشت :

زمین

آبستن ناله های شبانه ی توست

.

.

.

دل نوشت :

علــــــــــــــــــــــی ...

آخ که چقد سخته آدم سخنگینه این اسم بزرگو رو شونه ش حس کنه . چقد سخته که وقتی علی صدات

میکنن تنت بلرزه و به خودت بیای . بگی ... چی داری به خودت بگی !! از اون همه بزرگی فقط یه اسم برات

به جا مونده و همه به همین اسم صدات میکنن ... علی ...

بعد به خودت میای و میگی پسر ؛ حداقل جوری باش که وقتی کسی یاد اسم مقدس علی میفته و به همین

اسم صدات میکنه به ذهنش یه آدمی بیاد که لیاقت به دوش کشیدن این اسمو داشته باشه .

چقد سخته که علی باشی و علی نباشی . علی وار نباشی . همه ی سعیتو بکنی تا حداقل بتونی یه گوشه

ای این همه بزرگی رو تو خودت جا بدی .

سختــــــــــه ...

سخن بارانی :

...

شیعه اگر سکوت علی(ع) را شنیده بود

ننگی به نام زاده ملجم نداشتیم

تاریخ هم اگر قلمی صادقانه داشت

ایمان به هر حقیقت مبهم نداشتیم

دیوار و در ، حریر فدک را نمی شکست

یک عمر داغ فاطمه را هم نداشتیم

"اصغر معاذی"

* لطفا نظرات خود را "اینجـــــــا" بگذارید .